Krótka odpowiedź: Skarpetki narciarskie muszą być dość cienkie na ciasny but narciarski, dość ciepłe na temperatury poniżej zera i dość długie, żeby sięgać powyżej krawędzi cholewki buta narciarskiego. Standardowym materiałem jest wełna merino — nigdy bawełna na narty.
But narciarski to jeden z najciaśniejszych typów obuwia, jakie istnieją — musi unieruchomić stopę, żeby precyzyjnie przenosić siłę na nartę. W tym ciasnym bucie stopa spędza 3-6 godzin w temperaturach często poniżej zera. Jednocześnie stopa poci się przy wysiłku (zjazd, muldy) i wychładza w przerwach (wyciąg krzesełkowy, kolejka). Skarpeta musi działać w tym skrajnym scenariuszu.
Skarpetki na co dzień zawodzą na stoku: skarpetki bawełniane nasiąkają, wychładzają stopę i przemarzają na mrozie. Za grube skarpetki uciskają w ciasnym bucie narciarskim i odcinają krążenie — paradoksalnie stopy robią się wtedy zimniejsze zamiast cieplejsze, bo krew przestaje prawidłowo krążyć.
Pasuje do artykułu
Wysokie skarpetki do biegania
2 modele · od €19,90
Zobacz kolekcję →
Wełna merino to najlepszy materiał na skarpetki narciarskie — z trzech powodów: grzeje także wtedy, gdy jest wilgotna (pot po zjeździe). Aktywnie reguluje temperaturę (chłodzi przy wysiłku, grzeje na wyciągu). I jest naturalnie antybakteryjna (ważne przy całodziennym noszeniu w zabudowanym bucie narciarskim). Mieszanki wełny merino z 15-25 % poliamidu zwiększają trwałość na pięcie i piszczeli.
Dla narciarzy, którzy nie tolerują wełny, albo przy łagodniejszych temperaturach (jazda wiosenna, hale narciarskie): wiskoza bambusowa w grubszym splocie znakomicie reguluje wilgoć i jest miększa niż wełna. Przy ekstremalnym mrozie (poniżej -10°C) wełna merino jest lepsza.
Bawełna na nartach jest niebezpieczna: nasiąka, nie oddaje ciepła i na mrozie zamarza w bucie narciarskim. Mokre, zimne stopy są nie tylko niewygodne — mogą doprowadzić do odmrożeń. Kto ma tylko skarpetki bawełniane, powinien przed wyjazdem na narty zainwestować w parę skarpetek narciarskich z merino.
Instynktownie wielu sięga po najgrubsze skarpetki, jakie znajdzie — dla maksymalnego ciepła. Prawidłowe jest odwrotne podejście: cienkie i średniej grubości skarpetki narciarskie grzeją lepiej niż grube. Dlaczego? Grube skarpetki wypełniają but narciarski całkowicie, ściskają stopę i utrudniają krążenie. Słabe krążenie = zimne stopy. Cienkie skarpetki zostawiają miejsce na krążenie krwi i cienką warstwę powietrza między skarpetą a butem — to powietrze izoluje skuteczniej niż gruby, ściśnięty materiał.
Zasada: w bucie narciarskim stopa w skarpecie ma siedzieć pewnie, ale nie być ściskana. Jeśli palce są zakleszczone, skarpeta jest za gruba (albo but za mały).
Skarpetki narciarskie muszą sięgać powyżej górnej krawędzi cholewki buta narciarskiego — zwykle tuż pod kolano. Dlaczego? Krawędź cholewki buta narciarskiego (najtwardszy punkt) ociera bezpośrednio o piszczel. Bez skarpety jako bufora w tym miejscu powstają bolesne otarcia i siniaki. Skarpeta, która kończy się poniżej górnej krawędzi cholewki, zsuwa się podczas jazdy w dół — goła piszczel o twardy plastik.
Piszczel: lekka do średniej amortyzacja przeciw naciskowi krawędzi cholewki — najważniejsza strefa. Pięta: lekka amortyzacja przeciw uderzeniom na nierównościach. Podeszwa: cienka — za gruba amortyzacja podeszwy pogarsza czucie narty. Palce: minimalna — palce potrzebują w bucie swobody ruchu dla dobrego krążenia.
Wełna merino: program do wełny w 30°C, środek do wełny, nigdy suszarka. Suszyć na płasko. Po dniu na nartach: wyjmij skarpetki z buta narciarskiego i susz osobno — nigdy nie susz ich w bucie. Wiskoza bambusowa: nadaje się do prania w 30°C, nie do suszarki.
Błąd 1: skarpetki bawełniane — nasiąkają i marzną. Błąd 2: dwie pary jedna na drugiej — ściskają stopę, utrudniają krążenie. Błąd 3: za grube skarpetki — uciskają w bucie, zimne stopy zamiast ciepłych. Błąd 4: za krótkie skarpetki — piszczel ociera o krawędź cholewki buta narciarskiego. Błąd 5: zostawianie skarpetek w mokrym bucie narciarskim — bakterie i zapach przez noc.
Sprawdź skład materiału: co najmniej 40 % wełny merino (dla ciepła), 15-25 % poliamidu (dla trwałości na pięcie i piszczeli), 3-5 % elastanu (dla dopasowania). Amortyzacja na piszczeli to najważniejsza cecha — krawędź cholewki uciska tu najmocniej. But narciarski przymierzaj zawsze w planowanej skarpecie — grubość i rozmiar buta muszą do siebie pasować.
Na dzień jazdy 1 para plus 1 zapasowa. Na tydzień narciarski (5-6 dni jazdy): 4 pary — z codziennym praniem w hotelu albo 2 turami prania ręcznego. Wełnę merino przy lekkim noszeniu można nosić także 2 dni, zanim zacznie wydzielać zapach — to zmniejsza potrzebną liczbę sztuk. Wskazówka: wieczorem wyjmij skarpetki z buta narciarskiego i susz osobno — nigdy nie zostawiaj ich na noc w wilgotnym bucie. But lepiej schnie pusty, a skarpeta schnie na powietrzu szybciej niż w zabudowanym bucie.
Cienkie do średnich — buty narciarskie są ciasne, grube skarpetki uciskają i utrudniają krążenie. Zimniejsze stopy zamiast cieplejszych. Wystarczy jedna cienka para merino albo bambusa.
Dla jeżdżących okazjonalnie: tak. Dla jeżdżących regularnie: dedykowane skarpetki narciarskie z celowaną amortyzacją na piszczeli i cienkim krojem są wygodniejsze.
Bambusowe skarpetki crew SOKKS sprawdzają się przy lekkich sportach zimowych i na après-ski. Na intensywne dni na stoku polecamy dodatkowo dedykowane skarpetki narciarskie z merino. 12-miesięczna gwarancja na dziury SOKKS obowiązuje na wszystkich modelach — 4 pary za 19,90 EUR, certyfikat Oeko-Tex Standard 100. Darmowa wysyłka od 49 EUR. Idealne uzupełnienie dedykowanych skarpetek narciarskich z merino na sesję après-ski.
Wyłącznie dla Ciebie
10% rabatu na Twoje pierwsze zamówienie
Twój upgrade zaczyna się od stóp.
Zapisując się, akceptujesz naszą Politykę prywatności.
10% rabatu na Twoje pierwsze zamówienie
Twój upgrade zaczyna się od stóp.
Zapisując się, akceptujesz naszą Politykę prywatności.
